Poetry

Stipje aan de horizon


De vogel vloog

Voor dag en dauw

Vluchtend voor de winterkou

Geen idee hoeveel ze vasthield

Totdat ze vastliep

Ze kantelde en tuimelde

In slow-motion bleef ze vallen

Geen weg meer terug

En van haar rug

Viel het gewicht

Wat voelt dat licht

Nu vliegt ze verder

Naar de zon

Dan ze ooit geloven kon

Stipje aan de horizon