Ik kon niet verder breken
Ik dacht ik word nooit meer heel
Maar midden in mijn scherven
Zag ik toch een mooi geheel
In de scherven van verdriet
Werd elk scherfje mozaïek
En het geluid van al die scherven
Bracht me terug naar de muziek
In mijn nood vond ik de noten
Uit mijn tranen vloeiden zinnen
Melodie in melancholie
Ik zal nooit stoppen met zingen